هوای«پاکبانان» شهر را داشته باشیم!مردان نارنجی پوش بی ادعا ” قهرمانان گمنام”

بیشتر مواقع این شغل پرزحمت از جانب خیلی‌ها نادیده انگاشته می‌شود به‌ویژه کسانی که نظافت و بهداشت شهر را به سخره می‌گیرند یا حداقل با وجود یک رفتگر خود را نسبت به آن مسئول نمی‌دانند.

به گزارش روابط عمومی و امور فرهنگی سازمان مدیریت پسماند شهرداری ساری؛ پاکبانی مانند همه مشاغل، قانون و مقرراتی دارد چه در نوع فعالیتش و چه در پاسخگویی به خواسته و انتظاری که یک رفتگر از اطرافیانش دارد.

این پاکبان، خیابان‌های محله و همه کوچه‌پس‌کوچه‌های آن را بلد است، مثل خطوط کف دستش. جزو مرام کاری‌اش است که در هر منطقه‌ای کار می‌کند، جغرافیای آنجا را بشناسد.

همه فصل‌های سرد و گرم برای رفت‌وروب و جمع آوری زباله های کوچه‌ها از خانه بیرون میزند؛ همه صبح‌هایی که آفتاب‌نزده و خورشید بالا نیامده است. در ذهن رهگذر‌ها هم نمانده باشد، در خاطر کوچه‌پس‌کوچه‌های محله همیشه صدای گام‌هایی ماندگار وجود دارد که خستگی نداشته است.

شاید برای بعضی‌ها ردشدن از یک کوچه عادی و تکراری باشد، اما برای او و همکارانش پر از اتفاق‌های دوست‌داشتنی است. روز‌ها و روایت‌های تلخ و شیرین که با آن‌ها زندگی کرده، زیاد است. ما معمولا قهرمان‌های قصه‌هایمان را از لابه‌لای آدم‌های شاخص انتخاب می‌کنیم، غافل از اینکه همیشه قهرمان‌های گمنامی کنارمان هستند که در دسترس و حاضرند.

بیشتر مواقع این شغل پرزحمت از جانب خیلی‌ها نادیده انگاشته می‌شود به‌ویژه کسانی که نظافت و بهداشت شهر را به سخره می‌گیرند یا حداقل با وجود یک رفتگر خود را نسبت به آن مسئول نمی‌دانند.. از طرفی در برخی موارد هم دیده می‌شود از سوی برخی افراد جامعه شان و منزلت اجتماعی این افراد با یک سری رفتارها و کارهای نادرست نادیده انگاشته می‌شود.

با پایان تابستان و گرمای این فصل سال، کم‌کم پاییز و زمستان سرد می‌رسد و زمستان آرام آرام زیر تاروپود این کوچه‌ها، خیابان‌ها، جاده‌ها و شهرها نفوذ می‌کنند ودر همین روزهای سرد زمستانی، هستند آدم‌هایی که به گرمای توجه و محبت دیگران نیاز دارند.

پیدا کردنشان هم کار سختی نیست، آنها را می‌شود با کمی جست‌وجو یافت، بعد با ذره‌ای مهربانی و لبخند را برایشان به ارمغان آورد.

این روزها که همه درگیر همه گیری بیماری کرونا هستند و همه جا خلوت است، صدای خش خش جاروی لباس نارنجی‌های شهر را بهتر می‌توان شنید، پاکبان ها در این شرایط پرخطر نیز دست از تلاش برنداشته و برای تمیز نگهداشتن شهر خود را به خطر می‌اندازند.

رفتگران زحمت کشان بی ادعای جامعه هستند که سال‌ها عمر خود را صرف خدمت به شهروندان و تنظیف خیابان‌ها و معابر می‌کنند و بار سنگین نظافت شهرها بردوش دارند و این روزها باید بیشتر حواسمان به آدم‌هایی باشد که در این شرایط سخت باید بار سنگین نظافت شهر را به دوش می کشند، تصویر پر تکرار رها شدن دستکش‌ها و ماسک‌ها در گوشه و کنار خیابان‌ها، کارسخت رفتگران را دوچندان کرده و آنها را در معرض خطر قرار داده است.

زباله نریزیم و آنها را در خیابان ها و کوچه پس کوچه ها رها نکنیم. شاید این کمترین کاری باشد که به عنوان یک انسان می توانیم در قدردانی از هموطنانی که طعم تعطیلات و استراحت را نچشیدند و ای بسا حتی نتوانستند در کنار خانواده هایشان نیز باشند، انجام دهیم.

linkلینک کوتاه خبری :

اخبار مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید