از تهران تا آفریقا با دختر دوچرخه سواری که دغدغه محیط زیست دارد/ از آناهیتا همتی تا سیروان از من حمایت کردند

مهشاد گودرزی، داستان جالبی دارد، داستان دختر حسابداری که یک شبه همه چیز را رها کرد تا به خواسته اش برسد. دختر پر جنب و جوش اینستاگرام تمام سعی‌اش را کرد تا کاری برای دوچرخه سواری زنان و ترویج ورزش کرده باشد.

خبرورزشی –

 مهشاد گودرزی، بلاگر،دوچرخه سوار و چهره ی ورزشی اینستاگرام، برای دوچرخه سواری زنان زحمات زیادی کشید. دختر پر انرژی صفحات مجازی، روز های پر فراز و نشیبی را گذارند تا به خواسته خودش برسد و به گفته خودش همه چیز را کنار گذاشت تا به زندگی دلخواهش برسد. مهشاد یک تنه سعی کرد تا ورزش را میان مردم جا بیندازد، قصه ی جالبی برای خواندن دارد. 

از زندگی ات بگو، چه شد که بلاگر شدی؟

من ۱۰ سال حسابداری می کردم،صبح ساعت ۵ صبح به سرکار می رفتم اما آن زندگی دلخواه من نبود.در این مدت با دوچرخه به سرکار می رفتم  و تنها ورزش همین بود اما این برایم کافی نبود.همیشه در محیط های کاری به مدیرانم ایمیل می زدم که اجازه دهند یک ساعت دیر تر به سرکار بیایم تا بتوانم ورزش کنم اما هیچ کدام قبول نمی کردند،در رفاه مالی بودم اما زندگی آن طور که می خواستم پیش نمی رفت، من هیجان و تکاپو می خواستم اما آن را در زندگی نداشتم. در ۳۰ سالگی در مقطع دکترای رشته حسابداری قبول شدم،در مصاحبه از من پرسیدند چه کار هایی می توانم برای جامعه حسابداری انجام دهم، آن لحظه هیچ جوابی برای پاسخ دادن نداشتم تا اینکه بعد از ترم یک دکترا، ازدانشگاه انصراف دادم و ۶ ماه بدون با پس اندازی که داشتم و بیمه بیکاری روز هایم را گذراندم و کم کم تصمیم گرفتم پیج بزنم و ورزش کردن را ترویج دهم.

از تهران تا آفریقا با دختر دوچرخه سواری که دغدغه محیط زیست دارد/ از آناهیتا همتی تا سیروان همه از من حمایت کردند

این ۶ ماه بیکاری برایت سخت نبود؟
نه من بچه ی مستقلی بودم،۱۰ سال بود که تنها زندگی می کردم. مادرم را از دست داده بودم و هیچ حامی نداشتم، خودم روی پاهایم ایستادم و دوباره شروع کردم.ورزش کردن به من نیرو می داد تا بتوانم از پس مشکلاتم بر بیایم.۳ ماه تمرین کردم تا بتوانم در مسابقه دوی ۶ کیلومتر قشم شرکت کنم.

از تهران تا آفریقا با دختر دوچرخه سواری که دغدغه محیط زیست دارد/ از آناهیتا همتی تا سیروان همه از من حمایت کردند

از کی فعالیتت را درپیچ شروع کردی؟
فکر می کنم سه یا چهار ساله پیش بود، در پیج شخصی ام فعالیت هایم را می گذاشتم و تمامی آشناها و دوستانم می گفتند تو انرژی خیلی خوبی داری، تو باید بلاگر شوی. همین شد که من پیجم را باز کردم و کم کم فعالیتم را در قالب یک بلاگر ورزشی آغاز کردم و با راه اندازی کمپین سه شنبه های بدون خودرو سرو صدا راه انداختم.

سه شنبه های بدون خودرو؟از آن برایمان بگو

وقتی تعداد فالور های من زیاد شد تصمیم گرفتم تا کمپینی تحت عنوان سه شنبه های بدون خودرو راه بیندازم. در آن روز مردان و زنان برای رفتن به محیط کاری و هرجای دیگر باید از دوچرخه استفاده می کردند.هر سه شنبه یک گروه می شدیم و رکاب می زدیم تا چشم مردم به دیدن  عادت کند،خودم به کافه ها می رفتم و می گفتم هرکسی که با دوچرخه به این کافه بیاید به او کافی رایگان بدهید یا تخفیف خوبی برای آنان در نظر بگیرید، من نیز تبلیغ شمارا روی پیجم می گذارم.خیلی از ورزشکاران و هنرمندان از حمایت کردند،آناهیتا همتی که هر سه شنبه استوری می گذاشت، سیروان خسروی و خیلی های دیگر از من حمایت کردند. همه چیز داشت خوب پیش می رفت و گروه ما داشت روز به روز بیشتر می شد تا اینکه کرونا آمد و همه چیز را بهم ریخت.

در دوچرخه سواری درون شهر با آزار و اذیت روبرو نشدی؟
من همیشه این را از اطرافیانم می شنیدم، دختران را اذیت می کردند اما هیچ وقت این اتفاق برای من نیفتاد. پلیس راهنمایی رانندگی راه را برای من باز کرده و بیشتر وقتا مردم من را تشویق می کنند.

از همایشی که برای بانوان برگزار کردی، تعریف کن
در روز جهانی بدون خودرو،من یک همایش در مجموعه آزادی  برگزار کردم که در آن خانم ۳۰۰ نفر خانم رکابزن به همراه تیم ملی دوچرخه سواری بانوان  دور دریاچه را زدند که به همین خاطر برایم پرونده درست شد. اشائه بی عفتی در جامعه اما به دلیل نداشتن مدرک پایم به جایی باز نشد.دوباره تصمیم دارم این همایش را برگزار کنم، به امید روزی که ورزش بخش مهمی از زندگی هر فرد شود.

چگونه همیشه انقدر پر انرژِی هستی؟
انرژی من یک چیز درونی است،دوست دارم این را به باقی مردم نیز بدهم. دوست دارم شادی، نشاط و حس خوب را به مردم بدهم، اگر مردم بدانند بعد از دویدن چقدر حس خوب می گیرند، همه صبح ها می دوند، زمانی که من ۵ صبح بیدار می شوم و مردم را تشویق به ورزش و دویدن می کنم، هدفم تنها ورزش کردن آنان نیست، هرکسی یاد بگیرد ۵ صبح برای یک کاری بیدار شود زودتر به هدفش می رسد. آنقدر از این حرف های انگیزشی در پیجم می زنم که یک روز احمد به من گفت تو احمد هلت زن هستی.

از تهران تا آفریقا با دختر دوچرخه سواری که دغدغه محیط زیست دارد/ از آناهیتا همتی تا سیروان همه از من حمایت کردند

هدفت برای آینده چیست؟
من همیشه برای خودم هدف تعیین می کنم،به هرچیزی که خواستم رسیدم اما همیشه با هدف گذاری جلو می روم.هدف من یک روز صعود به علمکوه است یک روز ترویج ورزش برای دختران معلول.

از تهران تا آفریقا با دختر دوچرخه سواری که دغدغه محیط زیست دارد/ از آناهیتا همتی تا سیروان همه از من حمایت کردند

هر آدمی باید برای خودش هدف گذاری کند، فرق ما آدم ها چیست؟همه برای موفقیت باید بجنگدند و برای رسیدن به موفقیت باید تلاش کرد.ما همه بهره ی هوشی داریم و باید ازآن استفاده کنیم. اگر همه آدم ها بدانند چقدر قدرت ذهن زیاد است،تمام فکر های منفی را از خود دور می کنند و به دنبال هدفشان می دوند.سه ساله قید همه چیز را زدم تا جوری زندگی کنم که اگر یه دقیقه بعد مردم پیشمون نباشم.

چطور تصمیم گرفتی تنهایی به عملکوه صعود کنی؟
برنامه عملکوه،صعود نبود، روبر شدن با بزرگترین ترسهایم بود.حس اینکه انسان لوپ آپ بشه و یک مرحله بالاتر. بهترین قسمت سفرم،۱۲ شب کلاردشت رفتن و رسیدن به حصار چال و چادر علم کردن و غذا درست کردن زیر تگرگ و باران بود.

linkلینک کوتاه خبری :

اخبار مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید