معاون حقوقی سابق وزارت ارشاد، پانزده خرداد را نقطه عطف و خاستگاه انقلاب اسلامی ایران برشمرد و گفت: این حماسه تاریخی، ریشه در بصیرت، آگاهی و دین مداری ملت فهیم و با تدبیر ایران اسلامی دارد.

حسین نوش آبادی روز سه شنبه در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی ایرنا با تشریح روند شکل گیری وقایع پانزده خرداد ۱۳۴۲، اظهار داشت: سه عنصر مهم رهبری، مردم و انگیزه مذهبی و همچنین عنصر چهارمی به نام روحیه شهادت طلبی و فداکاری از عناصر مهم شکل گیری حماسه تاریخی پانزده خرداد به شمار می آید و تردیدی نیست که تداوم همین عوامل موجب پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ شد.
نوش آبادی ادامه داد: پانزده خرداد همچنین یک حرکت و قیام مردمی علیه استبداد داخلی و خیزش علیه استعمار خارجی و خواسته ملت، استقلال، آزادی و عدم دخالت بیگانگان در سرنوشت کشور بود لذا همین شعارها بسترساز حرکت عمومی ملت ایران در سال های ۵۶ و ۵۷ شد و آغاز شکل گیری انقلاب اسلامی را رقم زد.

** پانزده خرداد رستاخیز فکری، فرهنگی و سیاسی
نماینده ادوار ششم و هفتم مجلس شورای اسلامی تصریح کرد: پانزده خرداد یک رستاخیز فکری، فرهنگی و سیاسی بود که از بلوغ و شعور سیاسی و بیداری مردم نشات گرفت و در این رابطه بنیانگذار جمهوری اسلامی فرمود؛ « پانزده خرداد برای اسلام و به اسم اسلام بود و باید پانزده خرداد را کسانیکه پانزده خرداد را بوجود آوردند و کسانی که آن را دنبال کردند و مقصد آنها را هم بشناسید».
سخنگوی سابق وزارت ارشاد در این باره افزود: بی تردید هیچ دگرگونی و انقلابی بی ریشه و علت پدید نمی آید و بسترها و عواملی در شکل گیری آن مؤثر است.
به گفته وی، قیام ۱۵ خرداد نیز جنبشی ماندگار و اثرگذار است و نقطه عطفی در کارنامه انقلاب اسلامی ایران به شمار می رود. این قیام، سر آغاز تحوّلات و دگرگونی های شگفت آوری شد که به حق می توان از آن به عنوان «یوم اللّه» نام برد.

** پانزده خرداد در یک نگاه
به گزارش ایرنا، تظاهرات ۱۵ خرداد مجموعه وقایعی است که در خرداد ۱۳۴۲ خورشیدی به دنبال بازداشت امام خمینی(ره) در انتقاد به لایحهٔ انجمن‌های ایالتی و ولایتی و انقلاب سفید رخ داد. تظاهرات در شهرهای تهران و قم علیه دولت اسدالله علم برگزار شد.
این تظاهرات به زد و خورد بین مأموران شهربانی و تظاهرکنندگان انجامید. برخی تحلیل‌گران و نیز روح‌الله خمینی و هوادارانش معتقدند: قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ نقطه عطفی در آغاز انقلاب اسلامی به‌شمار می‌آید.
در دی‌ماه ۱۳۴۲ خورشیدی، اصلاحات اقتصادی-اجتماعی توسط محمدرضا شاه با عنوان «انقلاب سفید» یا «انقلاب شاه و میهن» اعلام و طی یک همه‌پرسی تصویب شد. طرح انقلاب سفید، با مخالفت‌هایی از سوی جبهه ملی و همچنین محافل مذهبی، روبرو شد.
امام خمینی یکی از مهم‌ترین مخالفان این طرح‌ها بود. وی، ضمن دوری جستن از طرح موضوعاتی چون اصلاحات ارضی و حق رأی زنان که موضوع اصلی مورد مخالفت دیگر روحانیون بود، به مسائلی پرداخت که بیشتر، توده مردم را خشمگین می‌ساخت و مرکز ثقل مخالفتش با شاه بر سر نفوذ آمریکا در ایران بود. اعتراضاتی که در خرداد ۱۳۴۲ در شهرهای بزرگ ایران به وقوع پیوست با دستور شاه توسط ارتش و با سرکوبی خونین پایان یافت.